Elk jaar in oktober verandert Essen een paar dagen lang in het middelpunt van de bordspelwereld. Voor mij begon SPIEL Essen 2025 al op woensdag, een dag voordat de deuren voor het grote publiek open gingen. Wat volgde waren vijf dagen waarin alles draaide om spellen: ontdekken, spelen, praten met uitgevers en samen aan tafel zitten met mensen die je een paar minuten daarvoor nog niet kende.
Vijf dagen die voorbijvlogen, maar die nog lang blijven hangen.
Woensdag – Persdag en de Novelties Show
Mijn week begon met de persdag. Terwijl de beurs nog gesloten was voor bezoekers, kregen pers, content creators, retailers en andere professionals alvast toegang tot de hallen.
Alleen al binnenlopen op die dag voelt bijzonder. Het is een moment waar ik enorm dankbaar voor ben. Dat ik hier mag rondlopen, een eerste blik mag werpen op de nieuwe spellen en deel mag uitmaken van die groep mensen die de beurs van zo dichtbij mag meemaken, voelt nog steeds als een voorrecht.
Het eerste grote moment van de dag was de Novelties Show.
In de hal lagen honderden nieuwe spellen uitgestald. Geen drukte, geen wachtrijen, maar tafels vol nieuwe releases die je rustig kon bekijken. Dozen stonden open zodat illustraties, componenten en spelborden meteen zichtbaar waren. Van kleine kaartspellen tot grote strategische titels, alles lag naast elkaar. Het voelde een beetje alsof je een preview kreeg van het komende bordspeljaar.
Overal zag je mensen foto’s maken, notities schrijven of alvast hun lijstje maken met spellen die ze later in de week wilden proberen. Uitgevers liepen rond, praatten met media en vertelden enthousiast over hun nieuwste projecten.
Donderdag – De deuren gaan open
Donderdagochtend stonden de eerste rijen al vroeg bij de ingang. Mensen met rugzakken, trolleys en een duidelijke missie: nieuwe spellen ontdekken.
Toen de deuren open gingen stroomde de menigte naar binnen en veranderde de rustige beursvloer van woensdag binnen enkele minuten in een levendige wereld vol geluid en beweging. Overal hoorde je dobbelstenen rollen, kaarten schuiven en enthousiaste uitleg van spelregels.
Tijdens SPIEL 2025 kwamen ongeveer 220.000 bezoekers naar Essen, afkomstig uit meer dan 80 landen. In de hallen van Messe Essen stonden bijna 950 uitgevers en bedrijven die samen meer dan 1.700 nieuwe spellen en releases presenteerden.
Als je eenmaal binnen bent, voel je meteen hoe groot dat eigenlijk is.
Tafels vullen zich razendsnel. Bij sommige spellen vormen zich meteen rijen, terwijl bij andere nog net een stoel vrij is. Het eerste potje van de beurs spelen blijft altijd een bijzonder moment. Je leert een nieuw spel kennen, kijkt naar het bord, probeert strategieën te bedenken — en voor je het weet zit je volledig in het spel.
De rest van de dag bestaat uit rondlopen, ontdekken en af en toe verrast worden door een spel dat je eigenlijk helemaal niet op je lijst had staan.
En langzaam begint mijn tas zich te vullen met de eerste aankopen.
Vrijdag – De dag van het ontdekken
Vrijdag voelt als de dag waarop alles een beetje begint te landen.
Je weet inmiddels waar de verschillende hallen zijn, welke stands je nog wilt bezoeken en welke spellen hoog op je lijst staan. Tegelijkertijd probeer je ruimte te laten voor spontane ontdekkingen. En juist die momenten maken SPIEL zo bijzonder. Je loopt langs een stand waar een tafel vol spelers zit die lachen en fanatiek overleggen. Iemand staat op, er komt een stoel vrij en voor je het weet zit je zelf midden in het spel.
Soms speel je met mensen uit drie of vier verschillende landen. Toch voelt het meteen vertrouwd. De regels worden uitgelegd, het spel begint en binnen een paar minuten zit iedereen volledig in het spel. Op de beursvloer merk je ondertussen ook hoe enorm het evenement is. De beurs beslaat inmiddels meer dan 77.000 vierkante meter, verdeeld over meerdere hallen van Messe Essen. Je loopt kilometers op een dag, van grote internationale uitgevers naar kleine onafhankelijke studio’s die trots hun eerste spel presenteren. Juist die combinatie maakt rondlopen zo leuk. Je weet nooit waar je volgende favoriete spel staat.
Zaterdag – De energie van een volle beurs
Zaterdag is traditioneel de drukste dag van de beurs, en dat was ook dit jaar duidelijk merkbaar. Vanaf het moment dat de deuren open gingen vulden de hallen zich snel. Tafels waren bijna constant bezet, bij populaire spellen stonden rijen en overal zag je mensen rondlopen met tassen en trolleys vol nieuwe aankopen.
Toch is het juist die drukte die een bijzondere sfeer creëert.
Overal gebeurt iets. Aan de ene tafel wordt fanatiek over strategie gediscussieerd, terwijl een paar meter verderop mensen hard lachen om een onverwachte wending in een spel. Families ontdekken samen een nieuw spel, vrienden spelen een intens potje en demo-teams leggen onafgebroken regels uit aan nieuwsgierige spelers. Ondanks de volle hallen blijft er altijd ruimte om iets nieuws te ontdekken.
Soms schuif je spontaan aan bij een tafel waar nog net een plek vrij is. Soms blijf je even staan kijken bij een spel dat er interessant uitziet, totdat iemand vraagt of je mee wilt doen. En soms loop je gewoon rond, kijkend naar al die spellen, illustraties en ideeën die overal om je heen tot leven komen. Dat is misschien wel het mooiste aan SPIEL: zelfs op de drukste dag voelt het alsof er achter elke hoek weer iets nieuws te vinden is. Aan het einde van de dag merk ik dat mijn voeten het inmiddels zwaar hebben. Maar tegelijkertijd voelt het alsof de dag veel te snel voorbij is gegaan. 🎲
Zondag – De laatste dag
Zondag begint rustiger dan de andere dagen. Niet omdat er minder mensen zijn, maar omdat het tempo anders voelt. Mensen nemen meer de tijd. Tafels zitten nog steeds vol, maar het voelt minder gehaast. Het is de dag waarop je nog even rustig rondloopt, nog een laatste keer kijkt naar stands die je eerder hebt gezien en misschien toch nog dat ene spel oppakt waar je de hele week al over twijfelde.
Ik merk dat ik anders door de hallen loop dan de dagen ervoor. Waar ik eerder gericht van stand naar stand ging, dwaal ik nu wat meer rond. Even blijven staan bij een tafel waar fanatiek gespeeld wordt, een gesprek voeren met een uitgever, nog een laatste blik werpen op spellen die me eerder zijn opgevallen.
Het zijn kleine momenten die deze dag bijzonder maken. Je ziet spelers die hun laatste potje spelen, vrienden die nog één keer samen aan tafel zitten en mensen die hun aankopen vergelijken voordat ze weer naar huis gaan.
Langzaam komt het besef dat de week erop zit. Na vijf dagen tussen duizenden spellen, tafels en spelers stap ik uiteindelijk weer naar buiten. Mijn tas is zwaarder dan toen ik aankwam, mijn voeten voelen de kilometers die ik heb gelopen, maar mijn hoofd zit vol ideeën, indrukken en herinneringen. En terwijl ik terugreis naar huis, realiseer ik me hoe bijzonder deze paar dagen eigenlijk zijn geweest. Vijf dagen lang draaide alles om spellen, mensen en samen aan tafel zitten.
Het is fantastisch om erbij te mogen zijn. 🎲
Reactie plaatsen
Reacties